Słów kilka o Zenobii Strzeleckiej jedynej dziedziczki majątku Mierzyn spoczywającej na tutejszym cmentarzu

 

 

 W centralnej części „nowego” cmentarza w Mierzynie spoczywa Zenobia Karolina Strzelecka z -domu Kiedrzyńska. Była ona drugą żoną Kazimierza Strzeleckiego, od roku 1864 - właściciela majątku Mierzyn. Zenobia, córka Józefa i Antoniny ze Święcickich przebywała w Łochyńsku i tam mieszkała u boku swojego brata. Z Kazimierzem Strzeleckim związała się w roku 1861, był on wtedy właścicielem dóbr Niechcice. Para doczekała się dwóch córek: Kazimiery Barbary (1862) i Józefy Anny (1864). Jej szczątki spoczywają w mogile samotnie. Mąż po śmierci w roku 1869 został pochowany obok pierwszej zony Apolonii Scholastyki z Bielińskich, w kościele w Rozprzy. Córki Strzeleckich poślubiły braci- Józefa Hilarego i Stefana Kajetana Bronikowskich. Jeden z nich - Hilary - wraz z żoną Józefą w roku 1892 ofiarowali 1 morgę 25 prętów ziemi z gruntów dworskich, by utworzyć kolejne miejsce pochówków w Mierzynie. Od tego momentu zaczął powstawać po prawej stronie drogi do Piotrkowa nowy cmentarz, który rozrósł się w roku 1917 i po parcelacji majątku w roku 1945.

 Zenobia zmarła w roku 1897. Spędziła w Mierzynie 33 lata. Warto od czasu do czasu zapalić świeczkę na Jej grobie, wszak wpisała się ona w historię wsi i jest jedyną dziedziczką majątku Mierzyn, spoczywającą na tutejszym cmentarzu (oczywiście nie licząc tych, którzy chowani byli w katakumbach kościoła parafialnego).

Akt zgonu Zenobii Strzeleckiej,

Księgi metrykalne parafii Mierzyn